Φοβάμαι

Φοβάμαι 
μη κλειστώ στις ιδέες μου πεισματικά και αυτές με φυλακίσουν.

Φοβάμαι 
μη γίνει ο λόγος μου πατημένο χορτάρι της μοναξιάς.

Φοβάμαι 
μήπως η φωτιά της απονιάς κάψει το δάσος της καρδιάς μου.

Φοβάμαι 
μήπως η ζωή μου γίνει αφορμή να χαθούν ψυχές.


Φοβάμαι 
μη μιλήσω τόσο πολύ που στο τέλος να μη μ'ακούει κανείς. 


Φοβάμαι τον εαυτό μου, όταν βυθίζομαι στον τεράστιο εγωισμό μου.
Φοβάμαι τον εαυτό μου, όταν είμαι γεμάτη θυμό και πληγώνω τους γύρω μου.
Φοβάμαι τον εαυτό μου, γιατί έγινα η αφορμή να πληγωθούν άνθρωποι και όνειρα.
Φοβάμαι τον εαυτό μου, γιατί "κοροιδεύω" τον Θεό και Του δίνω το μηδέν μου, ενώ θα έπρεπε να Του δίνω όλο μου τον εαυτό.
Φοβάμαι τον εαυτό μου, γιατί συνέχεια μπλέκεται σε λαβύρινθους.
Φοβάμαι τον εαυτό μου, γιατί δεν είμαι σίγουρος αν ποτέ θα καταφέρω να ζήσω αληθινά...

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Ποιος μπορει να μας απαλλαξει απο τους φοβους μας?
Η αμφιβολια ειναι τοσο ισχυρη...
Πως θ αποχτησουμε διακριση,να ξεχωριζουμε το σωστο απο το λαθος?
Φωτιση μας χρειαζεται.Παρακαλω ολοι να ευχεστε να μας τη χαρισει ο καλος Θεος.